Polska Rzeczpospolita Ludowa

Urodził się 6 lipca 1923 r. w Kurowie koło Puław w rodzinie ziemiańskiej.Zdjęcie Wojciecha Jaruzelskiego

 

Po wybuchu II wojny światowej znalazł się na Litwie, następnie został deportowany na Syberię. Nie dostał się do armii polskiej w ZSRR formowanej przez gen. Władysława Andersa i wstąpił do wojska organizowanego przez komunistyczny Związek Patriotów Polskich. Ukończył sowiecką szkołę oficerską w Riazaniu. Powrócił do Polski wraz z armią gen. Zygmunta Berlinga.


W latach 1945-1947 brał udział w zwalczaniu niepodległościowego podziemia oraz partyzantki ukraińskich nacjonalistów. W 1947 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, co przyczyniło się do jego błyskawicznego awansu w strukturach Ludowego Wojska Polskiego. W 1956 został najmłodszym generałem LWP. W latach 1960-1965 był szefem Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego, w latach 1965-1968 szefem Sztabu Generalnego, a równocześnie od 1962 do 1968 wiceministrem obrony narodowej. Od 1964 członek Komitetu Centralnego PZPR.

 

W 1968 został ministrem obrony narodowej. Jest odpowiedzialny za udział LWP w inwazji na Czechosłowację w 1968roku oraz oskarżony o współudział w krwawym stłumieniu robotniczych wystąpień na Wybrzeżu w 1970 roku. Po objęciu funkcji I Sekretarza KC PZPR przez Edwarda Gierka został członkiem Biura Politycznego KC PZPR.

 

W 1981 stanął na czele rządu. W tym roku został także I Sekretarzem KC PZPR. 13 grudnia 1981 r. wprowadził stan wojenny i stanął na czele Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego.


W 1985 ustąpił ze stanowiska premiera i objął funkcję przewodniczącego Rady Państwa. W 1989, w wyniku zmian zachodzących w ZSRR oraz obaw przed wybuchem niezadowolenia społecznego zdecydował się na rozmowy z opozycją przy Okrągłym Stole, w trakcie których uzgodniono m.in. przywrócenie urzędu prezydenta.
 

Serwis prezydent.pl używa plików cookies. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich użycie.