Środa, 13 października 2021

Wystąpienie Prezydenta RP podczas gali finałowej 6. edycji konkursu „Lider Dostępności”

prezydent przemawia

Szanowna Pani Minister,

Szanowne Panie Minister,

Szanowna Pani Prezes,

Szanowne Panie Prezes,

Szanowni Państwo Prezesi,

Przedstawiciele Władz Samorządowych,

Wszyscy Dostojni Przybyli Goście!

 

Zobacz także: Szósta edycja „Lidera Dostępności” rozstrzygnięta Bardzo się cieszę z całego szeregu powodów. Po pierwsze, że możemy się spotkać razem tu, w Sali Kolumnowej Pałacu Prezydenckiego, po raz kolejny na tym bardzo ważnym dla nas konkursie Lider Dostępności. Rzeczywiście to już szósta edycja, czyli pierwszy konkurs miał swój finał tu, w Pałacu Prezydenckim, pięć lat temu, 26 września 2016 roku. Wtedy po raz pierwszy wręczyliśmy te bardzo ważne nagrody.

 

Dotyczą one przestrzeni publicznej, która z samego swojego założenia ma być dostępna dla każdego. Bo jeżeli przestrzeń ma być publiczna, to każdy musi mieć możliwość wejścia. Jeżeli tak nie jest, to ona po prostu traci swój walor publiczności. Ta dostępność była właśnie wielką ideą, która przyświecała animatorowi tego konkursu, jego pomysłodawcy – panu Piotrowi Pawłowskiemu.

 

Pan Piotr, niestety, odszedł trzy lata temu, dokładnie pięć dni temu była trzecia rocznica jego śmierci 8 października 2018 roku, ale w jego dziełach – Fundacji Integracja, Stowarzyszeniu Przyjaciół Integracji, we wszystkim, co robił i co dziś jest pamiątką jego obecności wśród nas, czyli pięknych, niezwykle użytecznych budynków publicznych i przestrzeni publicznych – śmiało można powiedzieć, że cały czas żyje. Dzięki temu konkursowi – także dzięki obecności z nami jego małżonki, Pani Ewy – śmiało można powiedzieć, że trwa, że jest.

 

To, że przyniósł tę ideę, że sam zmagał się z bardzo trudną, ciężką niepełnosprawnością, która ogromnie utrudniała mu normalne funkcjonowanie – to nie tylko ten element, że w związku z tym spojrzał na życie inaczej i szukał dla siebie najlepszych rozwiązań. Przede wszystkim chciał pomóc innym – w dwie strony: nie tylko pomóc tym, którzy na co dzień borykają się ze swoją niepełnosprawnością, lecz także pomóc tym, którzy są w pełni sprawni, zrozumieć tych, którzy są obok nich, a właśnie żyją z niepełnosprawnością.

 

Przy czym – co jest ważne i co wielokrotnie podkreślaliśmy w czasie kolejnych finałów Lidera Dostępności – niepełnosprawność nie musi być elementem trwałym, niepełnosprawność może być przejściowa, czasowa. To może być niepełnosprawność związana z kontuzją, którą mamy tylko na chwilę, i wtedy przekonujemy się, jak bardzo ważne jest to, by była winda, by była możliwość podjechania w dane miejsce.

 

Żeby nie było tak, że przysłowiowy stopień jest barierą, która uniemożliwia nam wejście czy wjechanie w dane miejsce. To jest właśnie przestrzeń publiczna w pełnym tego słowa znaczeniu – ta, która zapewnia możliwość dostania się każdemu, kto tylko chce z danego miejsca skorzystać, kto chce w danym miejscu przebywać.

 

Z całego serca pragnę podziękować wszystkim, którzy przez te lata pomagali w organizowaniu tego konkursu. Z jednej strony – podziękować z całego serca Paniom Prezes, Pani Ewie. Chciałem też z całego serca podziękować wszystkim, którzy działali w swoich środowiskach z myślą o integracji. Właśnie przedstawicielom samorządów, właścicielom budynków, właścicielom pracowni architektonicznych, samym architektom, dizajnerom – wszystkim, którzy projektowali z myślą o integracji; nie tylko o tym, co expressis verbis stanowią przepisy prawa, ale z serca, by rzeczywiście było łatwiej, a nie tylko, by wypełnić obowiązujące normy.

 

Bo gdy przyznawane są te nagrody, gdy Kapituła konkursu rozstrzyga, to gdy patrzy się na te obiekty – bo przecież one są bardzo różne, przez te lata otrzymało nagrody ponad 50 obiektów – to żeby dostać tę nagrodę, musi być coś ciutek więcej niż tylko spełnienie norm. Wydaje mi się, że właśnie to jest to serce. Oczywiście też niezwykła artystyczna dusza, pewne natchnienie tych, którzy to projektowali, wymyślali – ale to jest właśnie zawsze to coś więcej, nie tylko samo spełnienie obowiązujących przepisami wymagań. I za to z całego serca dziękuję.

 

Za to, że te budynki i obiekty są piękne, że ubarwiają, upiększają naszą przestrzeń publiczną; za to, że nasze miasta i miejscowości wyglądają dzięki tym budynkom lepiej, czyli że służą one w bardzo szerokim tego słowa znaczeniu i w bardzo szerokim tego słowa znaczeniu są publiczne.

 

Nie tylko dlatego, że są dostępne – choć przede wszystkim właśnie mają być dostępne dla każdego – lecz także dlatego, że radują serce, radują duszę, że gdy się na nie patrzy, człowiek mówi: „Ach, wypiękniało nam to miejsce, wypiękniało nam miasto”. Za to z całego serca dziękuję.

 

Tak, oczywiście mam nadzieję, że ten konkurs będzie się odbywał, Pani Prezes, tu, w Pałacu Prezydenckim, jeszcze przez długie, długie lata – dotąd, aż cała nasza przestrzeń, ta publiczna, nie będzie właśnie publiczna; aż wszystkie obiekty w naszym kraju nie będą obiektami w pełni dostępnymi, które cieszą oko i duszę, z których może korzystać każdy.

 

Mówiliśmy tu wielokrotnie w naszych wystąpieniach: to także kwestia również wymogu cywilizacyjnego. Trzeba tworzyć równe warunki dla wszystkich, równe szanse – temu właśnie służy Lider Dostępności.

 

Bardzo serdecznie dziękuję Państwu za obecność w Pałacu Prezydenckim, cieszę się, że mimo trudnych warunków, mimo pandemii możemy się spotkać. W zeszłym roku to wszystko było tylko wirtualne. Ale w tym roku udało nam się, jesteśmy razem, chociaż w maseczkach – ale jednak razem. I mam nadzieję, że tak będzie dalej – bez maseczek.

 

Dziękuję.

Serwis prezydent.pl używa plików cookies. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich użycie.